Γιατί τόσο μπέρδεμα;;

Πάντα αναρωτιόμουν γιατί θα πρέπει οι ανθρώπινες σχέσεις να είναι τόσο περίπλοκες. Φυσικά είναι ανόητη ερώτηση γιατί είναι απολύτως λογικό να μην ταιριάζουμε με όλους αφού είμαστε διαφορετικοί χαρακτήρες και προσωπικότητες, με διαφορετικές φιλοδοξίες και όνειρα καθώς και με διαφορετικές αξίες. Δεν θεωρούμε τα ίδια πράγματα σημαντικά ή ασήμαντα, αυτονόητα ή απαραίτητα. Τις περισσότερες φορές αργούμε να γνωρίσουμε τον άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας  (με τον οποίο έχουμε φιλική ή ερωτική σχέση) και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε καβγάδες, παρεξηγήσεις και όχι σπάνια σε απομάκρυνση μας από το άτομο αυτό. Όμως αυτή η απομάκρυνση είναι πάντα η καλύτερη λύση; Πιστεύω πως στις μέρες έχουμε σταματήσεις να παλεύουμε και να διεκδικούμε, ξέρουμε μόνο να απαιτούμε χωρίς να δίνουμε και χωρίς να γνωρίζουμε πραγματικά αν είναι αυτό που θέλουμε. Παραπονιόμαστε πως κανείς δεν μας καταλαβαίνει και απορούμε το πόσο δύσκολο είναι αυτό να συμβεί. Εμείς άραγε πόσο εύκολα καταλαβαίνουμε τους άλλους; Αν δεν έχουμε καταλάβει πρώτα τον εαυτό μας μάλλον είναι αδύνατον να βρούμε τι ζητάμε. Ωστόσο αν σταθούμε τυχεροί μπορεί να γνωρίσουμε εκείνον που θα μας καταλάβει, που θα μας μάθει και που θα μας ανεχτεί. Και πώς είμαστε σίγουροι ότι θέλει να μας καταλάβει, να μας μάθει  και να μας ανεχτεί; Δεν είμαστε. Γι' αυτό αξίζει όμως να ρισκάρουμε γιατί αν όντως θέλει τότε έχουμε αποκτήσει έναν πολύ σημαντικό άνθρωπο στη ζωή μας που αξίζει να παλέψουμε για να τον κρατήσουμε. Και εδώ έρχεται μια ακόμα ερώτηση που με βασανίζει και με μπερδεύει συγχρόνως. Πού βρίσκεται το όριο μεταξύ του "καλού" και του "κακού" εγωισμού; Πότε πρέπει να σταματάμε να προβάλουμε το "εγώ" μας; Η ζήλια είναι εγωισμός;
Ώρες ώρες τρομάζω με τέτοιου είδους ανησυχίες γι' αυτό και λέω να σταματήσω για την ώρα..

Λόγια... του καναπέ.

   Δεν ξέρω πώς να το εκφράσω αλλά ίσως μια φράση "κλισέ" που μου έρχεται πρώτη στο μυαλό είναι.. ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΩ. Τις τελευταίες μέρες δεν εχω όρεξη να βγώ, να διαβάσω και γενικότερα να κάνω το οτιδήποτε.. Γενικότερα θα περιέγραφα τον εαυτό μου ως σπιτόγατα αλλά το κακό έχει παραγίνει με μενα.. Δυστυχώς δεν γνωρίζω που οφείλεται αυτή η διάθεση (ή καλύτερα η έλλειψη διάθεσης). Καμιά φορά σκέφτομαι πως αν είχα συγκάτοικο ίσως να ήταν διαφορετικά αλλά βλέπετε η απαισιοδοξία μου οτι δεν θα έβρισκα νορμαλ συγκάτοικο σε συνδυασμό με το άγχος και τον φόβο για το άγνωστο με έπεισαν πως θα ήταν καλύτερα να νοίκιαζα σπίτι μόνη. Δεν παραπονιέμαι καθώς απολαμβάνω αυτού του είδους "πολυτέλειας" καθώς στην Ελλάδα ζώ με τους γονείς μου και τις δυο μικρότερες αδερφές μου οπότε όπως αντιλαμβάνεστε προσπαθώ να εκμεταλλευτώ κάθε ευκαιρία ηρεμίας και χαλάρωσης! Από την άλλη μπορεί να φταίει και ο καιρός. Η ηλιοφάνεια και η καλοκαιρία δεν είναι συχνά φαινόμενα σε αντίθεση με το κρύο και την βροχή. Ελπίζω να δω σύντομα μια άσπρη μέρα (οι μετωρολόγοι λένε πως θα χιονίσει σύντομα!!).
   Το μόνο σίγουρο είναι οτι ανακάλυψα τι θα πείς να κρατάς το σπίτι μόνη σου (και δεν θέλω να φανταστώ πώς είναι να έχεις και άλλους 2-3 μέσα !), να πρέπει να βρεις τι θα φας (έστω καθε 2 μερες- η απειλή της μαμάς οτι θα με ζυγίσει οταν γυρισω έπιασε) και επίσης να πρέπει να ψωνίζεις για το σπίτι (δεν λέω αγαπάω το shopping αλλά όχι όταν πρόκειται για χαρτοπετσέτες και μπρόκολο :S)
   Ευτυχώς από την Παρασκευή ξεκίνησε επίσημα το autumn break που θα κρατήσει μέχρις τις 2 Νοεμβρίου και έτσι θα έχω χρόνο να ασχοληθώ με κάποιες εργασίες αλλά και με τον φίλο μου που θα με επισκεφτεί τις επόμενες μέρες!! :) Είναι περίεργο να βιώνεις τόσες αλλαγές και να μην μπορείς να τις μοιραστείς με αγαπημένα πρόσωπα.
Καλή η ιντερνετική επικοινωνία αλλά είναι τελείως διαφορετικά να τα ζείς συγχρόνως.

Τα "περίεργα" της Βουδαπέστη...

Ακολουθεί μια λίστα με πράγματα που συναντώ στην καθημερινότητα μου... Ελπίζω να σας προκαλέσει την ίδια εντύπωση με εμένα όταν τα πρωτοσυνάντησα.. Enjoy..

1. Τα παιδικά ποδηλατάκια που κυκλοφορούν δεν έχουν... πετάλια!! Ευτυχώς δεν ισχύει το ίδιο και για των ενηλίκων..
2. Δεν βλέπεις πέδιλο -σε άντρα ή γυναίκα- χωρίς κάλτσα/καλσόν... μα τί σκέφτονται;;
3. Για κάποιον λόγο είναι πολύ στη μόδα επίσης το βαμμένο φρύδι.. (ξέρετε που δεν υπάρχει ούτε μία τρίχα και η καραμπογιά ξεκινάει μέτρα πάνω από το μάτι..)
4. Θέλει πολύ ψάξιμο για να βρείς φακές/ φρυγανιές και... ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΝΑ ΜΙΛΑΕΙ ΑΓΓΛΙΚΑ!!!!!!
5. Η κρίση κρίση και το solarium solarium. Άπειρα ινστιτούτα solarium.. μόνο στην γειτονιά μου υπάρχουν 3!!!
6. Τα μαγαζιά είναι ανοιχτά πρωί- απόγευμα όλες τις καθημερινές και την Κυριακή.
7. Απίστευτα συχνή συγκοινωνία.
8. Στους σταθμούς του μετρό υπάρχει μια "δεύτερη" υπόγεια πόλη καθώς υπάρχουν μαγαζία κάθε είδους.
9. Το μόνο ελληνικό (;) προϊόν που βρήκα είναι το Physiomer με περιγραφή ελληνική!
10. Η κίνηση στους δρόμους δεν διαφέρει σε τίποτα με αυτή στην Ελλάδα αν εξαιρέσουμε φυσικά την θέα του Δούναβη που έχουν ενω περιμένουν στην ουρά...
11. Τα πεζοδρόμια είνα φαρδιά και χωράνε όλοι .. πεζοί, ποδηλάτες και αυτοκίνητα.
12. Οι δημόσιες υπηρεσίες και οι τράπεζες είναι ανοιχτές ΚΑΙ το απόγευμα!
13. Το τακούνι κυκλοφορεί όλες τις ώρες και παντού ανεξαιρέτως...
14. Μηχανάκια δεν υπάρχουν και οι μεγάλες μηχανές είναι ελάχιστες συγκριτικά με αυτές που κυκλοφορούν στην Ελλάδα.
15. Οι σακούλες στο σούπερ μάρκετ, ακόμα και σε μερικούς φούρνους, δεν είναι δωρεάν. Πρέπει να την αγοράζεις κάθε φορά αν δεν φροντίζεις να προνοείς και γι'αυτό πριν πας για ψώνια. Στα υπόλοιπα μαγαζία αν χρειάζεται σου δίνουν(π.χ. δεν χωράει στην τσάντα ή σε κάποια σακούλα που ήδη έχεις) ενώ αν θέλεις κάτι πιο περιποιημένο από την νάιλον σακούλα θα στο χρεώσουν και αυτό...)
16. Όταν οι ντόπιοι καταλάβουν οτι είσαι ξένος θα σε ρωτήσουν ΣΙΓΟΥΡΑ με τρελή απορία.. "ΓΙΑΤΙ ΗΡΘΕΣ ΣΤΗΝ ΟΥΓΓΑΡΙΑ;;;;;;;;;"
17. Τα πάντα στην τηλεόραση είναι στα ουγγρικά καθώς μεταφράζουν και τις ταινίες.. Αυτό γίνεται προκειμένου να διατηρήσουν ζωντανή την γλώσσα τους.
18. Σε κάθε σταθμό μετρό είτε στην είσοδο είτε στην έξοδο υπάρχουν καθημερινά και όλες τις ώρες ελεγκτές. (εντάξει παιδιά καλά κάνετε αλλά καταντάει κουραστικό αυτό το βάλε- βγάλε του πορτοφολιού!!)
19. Οι γέροι και οι γριές δεν σε σηκώνουν για να καθίσουν και το "ντροπή σου που κάθεσαι" βλέμμα είναι λιγότερο έντονο.
20. Μηχανήματα με χαρτάκια τύπου τράπεζας/ ταχυδρομείου βρίσκονται σε φαρμακεία, καταστήματα τύπου Vodafone αλλά ΟΧΙ σε ταχυδρομεία και τράπεζες!!!
21. Κάθε παγκάκι κι άστεγος..

Συνεχίζεται...

ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΚΑΙ ΞΕΝΙΤΙΑ..

  Χαίρετε χαίρετε.. επέστρεψα κι ελπίζω να σας έλειψα! Αυτή την νέα ανάρτηση να ξέρετε πόσες φορές την ξεκίνησα.. κάθε φορά με νέο θέμα καθώς κάθε φορά ήταν διαφορετική η αφορμή που με έκανε να θέλω να γράψω. Ωστόσο πάντα κάτι αλλο προέκυπτε και το άφηνα. Τώρα όμως είναι τα γενέθλια μου η αφορμή και καλώς ή κακώς είναι σημαντικά για μένα οπότε δεν θα μπορούσε κάτι να με κρατήσει από το να γράψω.
  Κλείνω τα 20 στην Βουδαπέστη! Αυτό κι αν είναι έκπληξη για μένα! Είμαι ακριβώς 21 μέρες στην Ουγγαρία λόγω σπουδών (με το πρόγραμμα erasmus όπως έχω αναφέρει σε προηγούμενες αναρτήσεις) και μου φαίνεται απίστευτο που έχουν περάσει μόνο 21 μέρες.. Ήδη νιώθω άνετα με το νέο περιβάλλον, έχω γνώριμα μέρη όπως είναι η γειτονιά μου και το πανεπιστήμιο οπότε η πρώτη επαφή έχει γίνει.. Φυσικά είμαι σίγουρη ότι τους υπόλοιπους μήνες θα γνωρίσω ακόμα περισσότερα μέρη και θα ζήσω νέες εμπειρίες.
   Έφτασα τρομοκρατημένη από την ιδέα του κρύου.. κι όπως έφυγα από την γλυκειά μας ζέστη και μπήκα στο φθινόπωρο μου φάνηκε μεγάλη η αλλάγη!! τώρα όμως είμαι μια χαρά (αν εξαιρέσω μια ανεξήγητη αλλεργία και έναν κλεισμένο λαιμό!). Πολλοί μου έλεγαν πως θα είναι δύσκολο να συνηθίσω μακριά από τους δικούς μου ανθρώπους, φίλους κτλ. Η αλήθεια είναι πώς κάποιες στιγμές τους σκέφτομαι γιατί θα ήθελα να μοιράζονται τις ίδιες εικόνες με μένα και την ίδια εμπειρια γιατί έτσι θα το ζούσα κι εγώ ίσως σε μεγαλύτερο βαθμό, αλλά ούτε τα έχω βάψει μαύρα ούτε κλαίω κι οδύρομαι. Θα μου πείτε ίσως είναι νωρίς αλλά σας λεώ ότι κάθε αρχή και δύσκολη.
  Αν χρειαζόταν να δώσω έναν τίτλο στην περίοδο αυτή θα ήταν " ΓΝΩΡΙΜΙΕΣ ΓΝΩΡΙΜΙΕΣ ΓΝΩΡΙΜΙΕΣ" βλέπετε στην Ουγγαρία κατεύθασε πλήθος φοιτητών από κάθε χώρα. Τα πάρτυ πάνε κι έρχονται με σκοπό την γνωριμία αυτών των φοιτητών και την δημιουργίας νέων παρέων που μαζί θα ζήσουν αυτή την εμπειρία.
  Περνώντας τώρα στο επίπεδο σπουδών δεν έχω καταλήξει ακόμα αν είναι ανώτερο από αυτό της Ελλάδας. Μόλις ξεκινάει η 2η βδομάδα μαθημάτων (βέβαια στην Ελλάδα ξεκινάνε σε 1 μήνα....) και το μόνο που έχω διαπιστώσει είναι πως τα κτίρια βρίσκονται σε πολύ καλύτερη κατάσταση καθώς υπάρχει ενδιαφέρον αλλά και σεβασμός από τους ίδιους τους φοιτητές. Δεν βλέπεις αποτσίγαρα ούτε παρατημένους καφέδες. Από την άλλη χρειάστηκε να αντιμετωπίσω παρόμοιες καταστάσεις με αυτές στην Ελλάδα όπως ασφυκτικά γεμάτες αίθουσες, αναμονή καθηγητών που δεν έρχονται, αλλαγή ώρας και αίθουσας μαθήματος χώρις προηγούμενη ειδοποίηση. Αναγνωρίζω το εξελιγμένο σύστημα των email τους και την άμεση απάντηση που δίνουν.
  Όπως κάθε χώρα έτσι κι εδώ έχει τα καλά της έχει και τα κακά της (ένα από αυτά είναι ο μεγάλος αριθμός των αστέγων) αλλά δεν πιάνουμε μία μπροστά στην συγκοινωνία τους! Τί να πείς.. Είμαι σίγουρη ότι όσο περνάει ο καιρός θα παρατηρώ ακόμα περισσότερες διαφορές!!

    Αυτό που μου έκανε τρομερή εντύπωση είναι πώς όσους ντόπιους έχω γνωρίσει μου κάνουν την ίδια ερώτηση.. "ΓΙΑΤΙ ήρθες Ουγγαρία;" έχει καταντήσει βαρετό πια.. Τους κάνει τρομερή έκπληξη που κάποιος επιλέγει την χώρα τους για να ζήσει (έστω αυτό το διάστημα των 9 μηνών). Αρχίζω και φοβάμαι για το τί μπορεί να συμβαίνει.. :P

Σας αφήνω για να συνεχίζω την εργασία μου - από το πρώτο μάθημα κι έχω  προετοιμασία για προφορική παρουσίαση!! :S .

xx  Hope write u soon.

Εργαζόμενο κορίτσι...!

Λύσσαξα όλο τον χρόνο να βρω δουλειά και να δουλεύω και να είμαι οικονομικά ανεξάρτητη και μπλα μπλα μπλα.. μετά από πολλές προσπάθειες και χωρίς καμία σχεδόν επιτυχία (αν εξαιρέσουμε την ημιαπασχόληση μου σε ένα ωδέιο κάθε Σάββατο) είπα να παραιτηθώ. Έλα όμως που εκεί που δεν το περιμένεις τσουπ σου εμφανίζεται η ευκαιρία και λες μα γίνεται; κι όμως κι όμως γίνεται! Έτσι  βρίσκομαι απ'τα τέλη Μαϊου σε μια εταιρία, οι δράσεις της οποίας εκτίνονται στην οργάνωση συνεδρίων και ταξιδιών, γάμων στην Ελλάδα για πολίτες άλλων χωρών, στην παροχή υπηρεσιών Internet καθώς και στην έκδοση ταξιδιωτικών οδηγών. Ξεκίνησα από το τμήμα των συνεδρίων και πέρασα στους ταξιδιωτικούς οδηγούς. Εκτός του οτι είμαι κατενθουσιασμένη με την νέα μου αυτή απασχόληση (8ωρη παρακαλώ) βρίσκω και τρομερά ενδιαφέρον το αντικείμενο με το οποίο ασχολούμαι. Δυστυχώς βέβαια θα μείνω μέχρι τέλους Αυγούστου καθώς μετά με καλέι η Βουδαπέστη και η εμπειρία του erasmus!!!
Τελειώνω εδώ την μικρή μου παρουσίαση  καθώς το "lunch break" τελείωσε!!
 
Υ.Γ. όσοι τυχαίνει να επισκεφτείτε παραλία/πισίνα παρακαλώ κάντε και μια βουτιά για μένα..αφιερώστε μου ένα μισαωράκι στον ήλιο.. με ένα μπάνιο είμαι η καημένη.. :(
 
Υ.Γ. το γεγονός οτι η μαμά μου βρίσκεται στο λογιστήριο της εταιρίας δεν ξέρω κατα πόσο με καθιστά οικονομικά ανεξάρτητη.. :P